Το διαστημικό λεωφορείο εκτοξεύτηκε για τελευταία φορά

H ιστορική εκτόξευση του τελευταίου διαστημικού λεωφορείου

 
12 July 2011
Το διαστημικό λεωφορείο Atlantis εκτοξεύτηκε την περασμένη Παρασκευή στις 6.29 μ.μ. ώρα Ελλάδος (15.29 GMT) με προορισμό το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και αποστολή να ολοκληρώσει ένα τριανταετές πρόγραμμα επανδρωμένων πτήσεων στο διάστημα.
 
Μετά από ταξίδι δύο ημερών, την Κυριακή στις 6.09 μ.μ. ώρα Ελλάδος (15.09 GMT) το διαστημικό λεωφορείο έφτασε στον προορισμό του μεταφέροντας τέσσερις αστροναύτες, οι οποίοι μαζί με δύο Αμερικάνους και ένα Γιαπωνέζο αστροναύτες, καθώς και τρεις Ρώσσους κοσμοναύτες αποτελούν το σημερινό πλήρωμα του διαστημικού σταθμού.

Το Atlantis μετέφερε ακόμα τη μονάδα Raffaello με εφόδια και εξοπλισμό, η οποία κατασκευάστηκε στην Ιταλία. Αλλά και στο ταξίδι της επιστροφής του στη Γη, θα μεταφέρει για ανάλυση μία σειρά από δείγματα που φυλάσσονται στο MELFI (Minus Eighty-Degree Laboratory Freezer) κάτω από πολύ χαμηλές θερμοκρασίες που φτάνουν μέχρι τους -80ο C. H μονάδα Raffaelo προσδέθηκε χθες στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, από τον οποίο θα αποδεσμευτεί χωρίς άλλο φορτίο στις 17 Ιουλίου με τη βοηθεία ειδικού ρομποτικού χεριού και στη συνέχεια θα τοποθετηθεί πίσω στο διαστημικό λεωφορείο.  

	Αστροναύτες έξω από τα παράθυρα του Atlantis τον περασμένο Μάϊο

Σήμερα, δύο αστροναύτες του διαστημικού λεωφορείου θα κάνουν τον πρώτο διαστημικό περίπατό τους για να συλλέξουν μία αντλία αμμωνίας που έχει σταματήσει να λειτουργεί. Η αντλία θα επιστραφεί στη Γη προκειμένου να διερευνηθούν τα πιθανά αίτια της δυσλειτουργίας του.

Το διαστημικό λεωφορείο Atlantis θα αποχωρήσει από τη Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την επομένη Δευτέρα, 18 Ιουλίου στις 8.59 π.μ. ώρα Ελλάδος (5.59 GMT), ενώ αναμένεται να φτάσει στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy την Τετάρτη 20 Ιουλίου στις 2.06 μ.μ. ώρα Ελλάδος (11.06 GMT).
   

Παρακολουθήστε ζωντανά

Κάθε στιγμή της τελευταίας αποστολής του διαστημικού λεωφορείου αναμεταδίδεται ζωντανά από τη NASA TV. Περισσότερες πληροφορίες για την συμμετοχή της Eυρώπης μπορείτε να βρείτε σε ειδικό αφιέρωμα στην ιστοσελίδα της ESA .

Πρόγραμμα 5ης Αστροβραδιάς 2011

Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011

 Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Βροντούς

-Από το μύθο του Μίδα και το αστέρι Σίρριος

-Οι παραμυθάδες της Βροντού

-Βιοποικιλότητα στα όροι Βροντούς

Παρουσίαση Παραδοσιακών Γλυκών

18.00 μ.μ

Δημήτρης Μπραϊκίδης

Έκθεση εικαστικών τεχνοτροπιών

“Εικαστικό ταξίδι στις εσχατιές του Σύμπαντος”

Ώρα 18.00 μ.μ

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας

Άνθρωπος & Περιβάλλον

Ώρα 18.00 μ.μ

Δίκτυο Οργανώσεων για τη Νεολαία

*Όλοι σε δράση για τα Δάση*

Ώρα 18.00 μ.μ

Όμιλος Σερρών για Unesco

Χημεία. Η ζωή μας, το μέλλον μας!

Ώρα 18.00μ.μ

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας

Άνθρωπος & Περιβάλλον

Ώρα 18.00 μ.μ

PRAxis Greece

H Χημεία των Αρωμάτων

Ώρα 18.00 μ.μ

Φορέας Διαχείρισης Λαιλιάς

Περπατώ στο δάσος

18.00 μ.μ

Προετοιμάζοντας την γιορτή

Όλοι οι φορείς μπροστά στην μεγάλη φωτιά κάτω από τον έναστρο ουρανό γιορτάζουν.

Ώρα 91.30 μ.μ

Σάββατο 6 Αυγούστου 2011

Ορειβατικός Σύλλογος
Τμήμα Ορειβασίας
“Ο Δρόμος της βιόσφαιρας και του Ουρανού. Περπατώντας το Ε6”

Ώρα 09:00 π.μ

Επίδειξη 4x4

*Άβατα Σκληροτράχηλα μονοπάτια *

Ώρα 10.00 π.μ

Σύλλογος Ραδιοερασιτεχνών Ν. Σερρών
“Το ραδιομήνυμα για τα αστέρια..
Καλεί το άστρο .... SY7 STAR ποιός είναι “

Ώρα 18.00 μ.μ

Περιφερική Ενότητα Σερρών
“Η παραγωγή της Σερραϊκής Γης”
“Οι βιοκαλλιεργητές του Ν Σερρών δημιουργούν τις συνθήκες για καλύτερη ποιότητα ζωής”

Ώρα 18.00 μ.μ

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας

Άνθρωπος & Περιβάλλον

18.00 μ.μ

Σύλλογος Κυνηγών Ν Σερρών
“Βιοποικιλότητα. Από την Άρτεμη στον αστερισμό του Ωρίωνα”
Έκθεση ενημερωτικού υλικού για την βιοποικιλότητα της περιοχής

Ώρα 18.00 μ.μ

Acc.i.s Accounting Information Systems

Το σύμπαν και η τεχνολογία
Διαδραστικό ψηφιακό πλανητάριο " Απόλλων " - Eκπαιδευτικό πρόγραμμα αστρονομίας από το site www.astropyli.org | Επιμέλεια Τσελεπής Μανώλης

Ωρα 18.00 μ.μ

Όμιλος Σερρών για Unesco

Χημεία. Η ζωή μας, το μέλλον μας!

18.00 μ.μ

Δίκτυο Οργανώσεων για τη Νεολαία

*Όλοι σε δράση για τα Δάση*

Ώρα 18.00 μ.μ

PRAxis Greece

H Χημεία των Αρωμάτων

18.00 μ.μ

Φορέας Διαχείρησης Λαιλιάς

Περπατώ στο δάσος

18.00 μ.μ

Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Βροντούς

-Από το μύθο του Μίδα και το αστέρι Σίρριος

-Οι παραμυθάδες της Βροντού

-Βιοποικιλότητα στα όροι Βροντούς.Παρουσίαση Παραδοσιακών Γλυκών

18.00 μ.μ

Εναλλακτική κοινότητα “Πελίτι”
“Ποικιλία ζωής και πολιτισμού υπό απειλή”

Ώρα 18.00 μ.μ

Δημήτρης Μπραϊκίδης

Έκθεση εικαστικών τεχνοτροπιών

“Εικαστικό ταξίδι στις εσχατιές του Σύμπαντος”

18.00 μ.μ

 ΑΣΤΡΟΒραδιά 2011

Δρ. Χάρης  Βάρβογλης

Καθηγητής Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής, Τμήμα Φυσικής Α.Π.Θ

“Αστεροειδείς, κομήτες και κοσμικές καταστροφές”

Ώρα 21.15μ.μ

κ. Βασίλειος Ζαφειρόπουλος

Επίκουρος καθηγητής  του Πανεπιστημίου Πατρών, πρόεδρος του Ωρίωνα

“Κοσμική Βιοχημεία”

Ώρα 22.00 μ.μ

Κυριακή 6 Αυγούστου 2011

Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Βροντούς

Βιοποικιλότητα στα όροι Βροντούς

Γνωριμία με τα Οχυρά της Βροντούς

Ώρα 09.00 π.μ

Όμιλος Σερρών για Unesco

Χημεία. Η ζωή μας, το μέλλον μας!

Ωρα 9.00 μ.μ

PRAxis Greece

H Χημεία των Αρωμάτων

Acc.i.s Accounting Information Systems

Το σύμπαν και η τεχνολογία
Διαδραστικό ψηφιακό πλανητάριο " Απόλλων " - Eκπαιδευτικό πρόγραμμα αστρονομίας από το site www.astropyli.org | Επιμέλεια Τσελεπής Μανώλης

Ωρα 9.00 μ.μ

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας

Ανθρωπος & Περιβάλλον

Ωρα 9.00 μ.μ

Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Βροντούς

Ορειβατικός Σύλλογος
Τμήμα Ορειβασίας

Γνωριμία με τα Οχυρά της Βροντούς

9.00 π.μ

Φορέας Διαχείρισης Λαιλιάς

Περπατώ στο δάσος

18.00 μ.μ

Με ένα «βρώμικο κόλπο» κατάφεραν να σώσουν τοCluste

Tα διαστημόπλοια Cluster μελετούν την επίδραση του ηλιακού ανέμου στο διαστημικό περιβάλλον της Γης

 

3 July 2011
Mε ένα παράτολμο αλλά και εμφάνταστο σχέδιο, oι ειδικοί τηςESA κατάφεραν να αποτρέψουν τον «αφανισμό» των τεσσάρων διαστημοπλοίων της αποστολήςCluster. Οι ανησυχίες τους είχαν ξεκινήσει τον περασμένο Μάρτιο, όταν μία σειρά από επιστημονικά όργανα σταμάτησαν να αποκρίνονται στις οδηγίες που έστελναν από τη Γη – ο χειρότερος φόβος τους είχε πραγματοποιηθεί.
 
Μετά από τη θεαματική διπλή εκτόξευσή τους το 2000, τα τέσσερα διαστημόπλοια περιφέρονται γύρω από τη Γη σε στενό σχηματισμό. Κάθε διαστημόπλοιο 550 κιλών είναι εξοπλισμένο με επιστημονικά όργανα για τη μελέτη του διαστημικού περιβάλλοντος της Γης και της αλληλεπίδρασής του με τον ηλιακό άνεμο – τη συνεχή ροή φορτισμένων σωματιδίων από τον Ήλιο.

Από τα 11 συνολικά επιστημονικά όργανα του κάθε διαστημοπλοίου, 5 όργανα ανήκουν στο Wave Experiment Consortium (WEC) που συγκεντρώνει μετρήσεις του ηλεκτρικού και μαγνητικού πεδίου γύρω από τη Γη. Το συγκεκριμένο πείραμα απαιτεί τα όργανα των τεσσάρων διαστημοπλοίων να συνεργάζονται σε πλήρη αρμονία μεταξύ τους, ενώ η απώλεια έστω και ενός θα επηρέαζε την επιστημονική σημασία της διαστημικής αποστολής.  

Στις 5 Μαρτίου, η λειτουργία των οργάνων WEC στο διαστημόπλοιο με τον αριθμό 3, το Samba, διακόπηκε. Οι ειδικοί της ESA στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Διαστημικών Επιχειρήσεων, στο Darmstadt της Γερμανίας, έθεσαν αμέσως σε εφαρμογή μία σειρά από διαδικασίες επαναφοράς της λειτουργίας τους· καμία όμως δεν είχε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Το χειρότερο ήταν ίσως η αδυναμία των ειδικών να λάβουν έστω κάποιες πληροφορίες για την κατάσταση των συγκεκριμένων οργάνων.
 

	Το κέντρο ελέγχου της αποστολήςCluster

Επικίνδυνα σενάρια για τα διαστημόπλοια σε τροχιά

«Χωρίς πληροφορίες για την κατάσταση των οργάνων και χωρίς απόκριση στις εντολές που στέλναμε, αρχίσαμε να υποψιαζόμαστε ότι είτε οι διακόπτες λειτουργίας είχαν κλείσει ή κάποια βλάβη είχε σαν αποτέλεσμα ηλεκτρικό βραχυκύκλωμα, μία από τις πιο επικίνδυνες βλάβες σε ένα διαστημόπλοιο,» εξηγεί ο Jürgen Volpp, υπεύθυνος για τις λειτουργίες της αποστολής Cluster.

Τις επόμενες εβδομάδες, με τη βοήθεια των σχεδιαστών και κατασκευαστών, καθώς και τους επιστήμονες που διαχειρίζονται τα δεδομένα από το πείραμα WEC, η ομάδα που εποπτεύει τη λειτουργία της αποστολής Cluster εντόπισε το πρόβλημα κάνοντας χρήση λογισμικού το οποίο δεν είχε ποτέ τεθεί σε λειτουργία μετά την εκτόξευσή των διαστημοπλοίων πριν περισσότερα από δέκα χρόνια.
 

Αρχικά αποκλείστηκε το ενδεχόμενο ενός ηλεκτρικού βραχυκυκλώματος και στη συνέχεια εντοπίστηκε η πηγή του προβλήματος στους διακόπτες παροχής ισχύος, οι οποίοι είχαν κλειδωθεί στη θέση «εκτός λειτουργίας».
 

	Τα πέντε όργανα του πειράματοςWEC

Οι δοκιμές που είχαν διεξαχθεί το 1995 είχαν προβλέψει το ενδεχόμενο τρεις από τους πέντε διακόπτες να κλειδωθούν στη θέση «εκτός λειτουργίας». Ωστόσο, κανείς δεν είχε προτείνει τρόπο να αντιμετωπιστεί η περίπτωση που και οι πέντε διακόπτες θα έκλειναν ταυτόχρονα, καθώς δεν είχε θεωρηθεί πιθανή.

Έχοντας τώρα στα χέρια τις πληροφορίες που χρειαζόντουσαν, οι ειδικοί της ESA επιστράτευσαν τη φαντασία τους για να καταστρώσουν ένα σχέδιο επαναφοράς της λειτουργίας των επιστημονικών οργάνων του διαστημοπλοίου Samba, το οποίο και δοκίμασαν σε ένα άλλο διαστημόπλοιο της αποστολής Cluster.
 

Η λύση; Ένα «βρώμικο κόλπο»

«Για τη λύση του προβλήματος επιστρατεύσαμε ένα «βρωμικό κόλπο», δηλαδή μία διαδικασία επαναφοράς της λειτουργίας των οργάνων πέρα από τα συνηθισμένα, καθώς δεν υπήρχε κάποια άλλη επιλογή,» σημείωσε ο Jürgen Volpp.

Τελικά, στις 1 Ιουνίου, μία σειρά από εντολές στάλθηκε από τον κέντρο ελέγχου της διαστημικής αποστολής. Προς μεγάλη ανακούφιση όσων είχαν συγκεντρωθεί και περίμεναν την απόκριση του διαστημοπλοίου, οι διακόπτες παροχής ισχύος άνοιξαν και τα όργανα του πειράματος WECάρχισαν να λειτουργούν ξανά.
 

	“Όταν προκύπτουν προβλήματα που δεν έχουν προβλεφθεί, τότε χρειάζεσαι μία ομάδα έμπειρων και ταλαντούχων μηχανικών για να τα λύσουν.”

Αφού η λειτουργία των τεσσάρων διαστημοπλοίων της αποστολής Cluster έχει επανέλθει κανονικά,προληπτικά μέτρα έχουν ληφθεί προκειμένου να αποφευχθεί παρόμοιο περιστατικό στο μέλλον.

«Όταν όλα πηγαίνουν όπως είχαν αρχικά προγραμματιστεί, η πτήση ενός διαστημόπλοιου είναι ρουτίνα,» σχολιάσε ο Manfred Warhaut, ο οποίος εποπτεύει τη λειτουργία των αποστολών της ESA. «Αλλά όταν προκύπτουν προβλήματα που δεν έχουν προβλεφθεί, και δεν υπάρχει τίποτα στα εγχειρίδια πτήσης του διαστημοπλοίου που μπορεί να βοηθήσει, τότε χρειάζεσαι μία ομάδα έμπειρων και ταλαντούχων μηχανικών για να τα λύσουν.»
 

Oι τελευταίες στιγμές του Johannes Kepler

 

To Jules Verne λίγο μετά την αποδέσμευσή το 2008

21 June 2011
Το Johannes Kepler αποτέλεσε από τον περασμένο Φεβρουάριο ένα αναπόσπαστο κομμάτι του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού. Η αποστολή του, όμως, έφτασε στο τέλος και χθες αποδεσμεύτηκε από το Σταθμό, αλλά δεν θα επιστρέψει στη Γη. Κατά την είσοδό του στη ατμόσφαιρα θα καταστραφεί φλεγόμενο.
 
Οι υπηρεσίες που έχει προσφέρει το δεύτερο μη επανδρωμένο φορτηγό της (Automated transfer vehicle) ESA στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ήταν πολύτιμες. Η τελευταία εργασία που θα πραγματοποιήσει έχει προγραμματιστεί για σήμερα, οπότε θα απομακρύνει σκουπίδια που έχουν συσσωρευθεί στο Σταθμό.

Ηλεκτρονικές συσκευές που δεν χρησιμοποιούνται πλέον από το πλήρωμα του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού, μαζί με σακούλες σκουπιδιών συνολικού βάρους 1.200 κιλών έχουν ήδη φορτωθεί στο Johannes Kepler.

Με τον ίδιο τρόπο που πλήθος αντικειμένων καθώς περιφέρονται στο διάστημα συναντούν τη Γη, το 10 τόνων διαστημικό φορτηγό θα εισέλθει με μεγάλη ταχύτητα στην ατμόσφαιρα της Γης και θα καταστραφεί φλεγόμενο.

Μονάχα κάποια τμήματα του διαστημικού φορτηγού μπορεί να απομείνουν και να προσπέσουν σε μία ακατοίκητη περιοχή στο νότιο Ειρηνικό Ωκεανό. Για την αποφυγή τυχόν ατυχημάτων, οι εναέριες και θαλλάσιες συγκοινωνίες γύρω στην περιοχή θα περιοριστούν.  

	Οι αστροναύτες Nespoli και Kaleri στη διάρκεια εργασιών στο Johannes Kepler

Από την εκτόξευση του μέχρι σήμερα

Το διαστημικό φορτηγό Johannes Kepler μετέφερε προμήθειες συνολικού βάρους επτά τόνων: 100 κιλά οξυγόνο, 851 κιλά καύσιμα με τα οποία γέμισαν οι δεξαμενές του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού και 4.535 κιλά καύσιμα που καταναλώθηκαν για τη διόρθωση της τροχιάς του που είχε φθίνει και πλησίαζε προς τη Γη.

Στους τέσσερις μήνες που διήρκεσε η παραμονή του, δύο διαστημικά λεωφορεία, το Ιαπωνικό σκάφος ανεφοδιασμού HTVProgress και Soyuz επισκέφτηκαν το Σταθμό. Οι προωθητικοί πύραυλοι του Johannes Kepler χρησιμοποιήθηκαν για τις απαραίτητες αλλαγές στην τροχιά του Σταθμού μετά από κάθε επίσκεψη.
 
  και τα δύο Ρωσικά διαστημικά σκάφη

Οι προετοιμασίες για την επανείσοδο στη γήινη ατμόσφαιρα

Η τελευταία αποστολή του Johannes Kepler ήταν να διορθώσει την τροχιά του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού σε τρία διαδοχικά στάδια. Οι προωθητικοί πύραυλοι του τέθηκαν σε λειτουργία στις 12, 15 και 17 Ιουνίου και με την ολοκλήρωση των ελιγμών η τροχιά του Σταθμού έφτασε σε ύψος περίπου 380 χιλιομέτρων.

Tην Κυριακή το απόγευμα στις 6.30 μ.μ. ώρα Ελλάδος (15.30 GMT), το πλήρωμα του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού έκλεισε τις καταπακτές με το Johannes Kepler. Χθες, στις 5.51 μ.μ. ώρα Ελλάδος (14.51 GMT), αποδεσμεύτηκε από το Σταθμό και με τη βοήθεια των προωθητικών πυραύλων του άρχισε σιγά σιγά να απομακρύνεται.

Σήμερα, οι προωθητικοί πύραυλοι θα χρησιμοποιηθούν εκ νέου για να το απομακρύνουν από την τροχιά του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού. Στις 08.07 μ.μ. ώρα Ελλάδος (17.07 GMT), θα αρχίσει να κινείται προς τη Γη και τρεις ώρες αργότερα, στις 11.05 μ.μ. ώρα Ελλάδος (20.05 GMT) προς το προγραμματισμένο στόχο του στον Ειρηνικό Ωκεανό.

H ταχεία κατάδυσή του Johannes Kepler στην ατμόσφαιρα της Γης θα έχει σαν αποτελέσμα να τυλιχτεί στις φλόγες και κάποια από τα υπολείμματα της φωτιάς θα φτάσουν μέχρι την επιφάνεια της Γης περίπου στις 11.50 μ.μ. ώρα Ελλάδος (20.50 GMT).
 

	To Jules Verne τυλιγμένο στις φλόγες πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό

Λίγο πριν το τέλος

Κάποιες πτυχές της επανεισόδου του Johannes Kepler στην ατμόσφαιρα της Γης παραμένουν ακόμα άγνωστες. Για το λόγο αυτό, ένα πρότυπο «μαύρο κουτί» θα καταγράφει όσα συμβαίνουν στο διαστημικό φορτηγό στη διάρκεια της τελευταίας πτήσης του.

Ανάμεσα στις πληροφορίες που θα συγκεντρώσει θα είναι η θέση, η θερμοκρασία, η πίεση και η γενικότερη κατάσταση του Johannes Kepler μέχρι να φτάσει σε ύψος 18 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Γης, οπότε θα σταλούν μέσω του δορυφορικού σύστημα τηλεπικοινωνίων Iridium,/i>.

Με το τελευταίο αυτό τηλεφώνημα στη Γη, το Johannes Kepler θα ολοκληρώσει την πληθώρα υπηρεσιών που έχει μέχρι σήμερα προσφέρει και την αποστολή του με επιτυχία.
 

Πυραυλοκίνητο διάδοχο του Concorde ετοιμάζει η Γαλλία

http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231114102#.Tf5ITTpQqjE;facebook

Η γαλλική EADS, γίγαντας της αεροδιαστημικής  βιομηχανίας και μητρική εταιρεία της Airbus, παρουσίασε την Κυριακή το σχέδιο του Zehst, ενός οικολογικού επιβατικού αεροπλάνου που θα βασίζεται σε υβριδική τεχνολογία και θα πετά στη στρατόσφαιρα με ταχύτητα τετραπλάσια από του ήχου. Η απογείωση προγραμματίζεται για το 2050.

«Οραματίζομαι ότι το αεροπλάνο του μέλλοντος θα μοιάζει με το Zehst» δήλωσε ο Ζαν Μπότι του ομίλου παρουσιάζοντας το σχέδιο στο Λε Μπουρζέ, λίγο έξω από τη γαλλική πρωτεύουσα, όπου ξεκινά τη Δευτέρα το Αεροπορικό Σόου του Παρισιού.

Το Zehst (προφέρεται «ζεστ» και σημαίνει Υπερ-υπερηχητική Μεταφορά Μηδενικών Εκπομπών) μοιάζει με τον προκάτοχό του Concorde και έχει ανάλογη χωρητικότητα, 50 με 100 θέσεις.

Το βασικό του χαρακτηριστικό είναι ότι δεν χρησιμοποιεί ένα αλλά τρία είδη κινητήρων: στην απογείωση θα χρησιμοποιεί δύο στροβιλοκινητήρες με ανεμιστήρα (turbofan), οι οποίοι θα επιταχύνουν το αεροπλάνο στα 0,8 Mach, ή 0,8 φορές την ταχύτητα του ήχου.

Σε αυτή την ταχύτητα, το Zhest θα σβήνει τους turbofan και θα πυροδοτεί δύο πυραυλοκινητήρες , οι οποίοι θα τροφοδοτούνται με υδρογόνο και οξυγόνο αποθηκευμένο σε εσωτερικές δεξαμενές.

Το τρίτο σύστημα προώθησης θα ενεργοποιείται στα Mach 2,5. Πρόκειται για ένα ζεύγος αυλοωθητήρων (ramjet), ένα νεότερο είδος στροβιλοκινητήρων χωρίς κινούμενα εξαρτήματα.

Η τεχνολογία δοκιμάζεται εδώ και αρκετά χρόνια σε πειραματικά αεροσκάφη, ωστόσο δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμα εμπορικά, καθώς οι κινητήρες αυτοί μπορούν να τεθούν σε λειτουργία μόνο σε μεγάλες ταχύτητες.

Μετά τη φάση ανόδου, το Zhest θα πετά με τους αυλοωθητήρες σε ύψος 32 χιλιομέτρων, τρεις φορές ψηλότερα από τα σημερινά επιβατικά τζετ, πάνω από το μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιρας.

Σύμφωνα με την EADS, οι πτήσεις στη στρατόσφαιρα είναι λιγότερο επιβαρυντικές για το περιβάλλον.

Ο μεγάλος αεροδιαστημικός όμιλος ελπίζει ότι ένα πρωτότυπο του αεροπλάνου θα είναι έτοιμο το 2020, αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Στο Αεροπορικό Σόου του Λε Μπουρζέ θα εκτεθεί ένα μοντέλο μήκους τεσσάρων μέτρων.

Newsroom ΔΟΛ

Η επιθανάτια λάμψη ενός άστρου που χάνεται σε μαύρη τρύπα

H μαύρη τρύπα αποσπά αέρια από το καταδικασμένο άστρο, τα οποία θερμαίνονται και εκπέμπουν ακτίνες γ (καλλιτεχνική απεικόνιση)  

---

---

Ουάσινγκτον

Μέχρι πρόσφατα γνώριζαν πώς γίνεται στη θεωρία, τώρα το είδαν και στην πράξη. Για πρώτη φορά οι αστροφυσικοί μπόρεσαν να παρατηρήσουν τις τελευταίες στιγμές ενός άστρου καθώς αυτό «καταπίνεται» από μια μαύρη τρύπα. Και το φαινόμενο είναι εντυπωσιακό από όλες τις απόψεις.

Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες και φωτεινότερες εκρήξεις που έχουν καταγραφεί ως σήμερα -η ισχυρή ενέργειά της διέσχισε 3,8 δισ. έτη φωτός για να φθάσει ως τη Γη και τα σημάδια της εξακολουθούν να είναι ορατά δυόμισι μήνες μετά.

Μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Γουόρικ εντόπισε σε αυτή το «κύκνειο άσμα» ενός άστρου το οποίο απορροφάται από τη μαύρη τρύπα του κέντρου ενός μακρινού Γαλαξία και το περιγράφει «καρέ-καρέ» σε άρθρο της που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Science.

Επικίνδυνη πορεία

Το άστρο, όπως αναφέρουν οι ειδικοί, πρέπει να παρεξέκλινε από την πορεία του, να βρέθηκε πολύ κοντά στη μαύρη τρύπα και να «πιάστηκε» από τις τεράστιες βαρυτικές δυνάμεις της.

Η «έκλαμψη ακτίνων γ» (GRB) που εξέπεμψαν οι τελευταίες στιγμές του συνελήφθη από το Τηλεσκόπιο Burst Alert του διαστημικού ερευνητικού σκάφους Swift, το οποίο «ειδοποιεί» τους ειδικούς για οποιαδήποτε έκρηξη ακτινοβολίας γ αντιληφθεί στον ουρανό. Οι εκλάμψεις που εντοπίζει συνήθως προέρχονται από την κατάρρευση κάποιου γηραιού άστρου _ είναι δηλαδή μεμονωμένες και σύντομες.

Το συγκεκριμένο συμβάν όμως, το οποίο καταγράφηκε στις 28 Μαρτίου και πήρε την κωδική ονομασία Sw 1644-57, είχε διαφορετικά χαρακτηριστικά. Το πιο περίεργο ήταν ότι παρουσίασε τέσσερις εκλάμψεις μέσα σε τέσσερις ώρες.

Η δραστηριότητα αυτή έβαλε τους ερευνητές σε σκέψεις. «Ταίριαζε απόλυτα με αυτό που θα περιμέναμε να δούμε αν ρίχναμε ένα άστρο μέσα σε μια μαύρη τρύπα» δήλωσε στο BBC ο Αντριου Λίβαν, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο του Γουόρικ και επικεφαλής της ομάδας.

Ορατές από … σπόντα

Σύμφωνα με τη θεωρία, μαύρες τρύπες θα πρέπει να υπάρχουν στο κέντρο των περισσότερων μεγάλων γαλαξιών. Ορισμένες περιβάλλονται από αέρια, οπότε μπορεί κανείς να παρατηρήσει εκπομπές φωτός όταν αυτά απορροφώνται μέσα στην τρύπα.

Εκείνες όμως που βρίσκονται στο κέντρο των γαλαξιών δεν περιβάλλονται από αέρια, οπότε είναι αόρατες για εμάς -εκτός και αν ένα αντικείμενο, όπως ένα άστρο, πέσει μέσα τους δημιουργώντας ισχυρές εκλάμψεις.

Όταν ένα άστρο «καταπίνεται» από μια μαύρη τρύπα υφίσταται τεράστιες βαρυτικές δυνάμεις που κυριολεκτικά το συνθλίβουν. Αρχικά επιμηκύνεται παίρνοντας «σχήμα μπανάνας» όπως λένε οι ειδικοί. Τότε η εσωτερική άκρη του -αυτή που βρίσκεται προς την πλευρά της τρύπας- περιστρέφεται πολύ πιο γρήγορα από την εξωτερική, με αποτέλεσμα το άστρο να επιμηκύνεται ακόμη περισσότερο και να παίρνει σχήμα δίσκου ο οποίος «τυλίγεται» γύρω από την τρύπα.

Καθώς μέρος της μάζας του αρχίζει να πέφτει μέσα σε αυτήν, το άστρο συμπιέζεται ακόμη περισσότερο και απελευθερώνει τεράστια ακτινοβολία κάνοντας «ορατή» τη μαύρη τρύπα. Το φαινόμενο, το οποίο αποκαλείται μίνι-κβάζαρ, είναι εξαιρετικά σπάνιο -υπολογίζεται ότι συμβαίνει μια φορά κάθε εκατό εκατομμύρια χρόνια σε έναν γαλαξία.

Απίστευτη ενέργεια

Κάτι τέτοιο παρατήρησαν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Γουόρικ στα χαρακτηριστικά της ακτινοβολίας που συνέλαβε το Swift. «Η μόνη εξήγηση που ταιριάζει στο μέγεθος, στην ένταση, στη χρονική κλίμακα και στη διακύμανση αυτού του γεγονότος είναι ότι μια τεράστια μαύρη τρύπα στο κέντρο του συγκεκριμένου Γαλαξία τράβηξε μέσα της ένα μεγάλο άστρο και το συνέθλιψε» επεσήμανε ο κ. Λίβαν σε σχετική πανεπιστημιακή ανακοίνωση.

Ο Γαλαξίας στον οποίο οι ειδικοί εντοπίζουν το γεγονός βρίσκεται προς την κατεύθυνση του αστερισμού του Δράκοντα και απέχει 3,8 δισ. έτη φωτός από τη Γη. Ο κ. Λίβαν θεωρεί ότι το συμβάν έγινε ορατό σε εμάς μόνο και μόνο επειδή το ηλιακό μας σύστημα έτυχε να βρίσκεται προς την κατεύθυνση όπου εκτοξεύθηκε η ενέργεια. «Αφού συνέθλιψε το άστρο η στροβιλιζόμενη μαύρη τρύπα δημιούργησε δύο πίδακες ακτινοβολίας, ένας εκ των οποίων εκτοξεύθηκε κατ’ ευθείαν προς τη Γη».

Βήμα Science

Newsroom ΔΟΛ